wprowadzenie

Ostatnia aktualizacja: 29 lutego 2024

Wznowa i progresja w raku płuca

Wznowa

O wznowie choroby możemy mówić w przypadku leczenia radykalnego (zabieg operacyjny lub chemioradioterapia +/- immunoterapia). Jeśli dochodzi wówczas do wzrostu miejscowego guza (w miejscu operowanym albo poddanym radioterapii), mówimy o wznowie miejscowej. Jeżeli pojawiają się przerzuty odległe (do ośrodkowego układu nerwowego, kości, nadnerczy, wątroby lub innych narządów), mówimy o rozsiewie procesu nowotworowego.

Progresja

O progresji choroby mówimy w przypadku leczenia paliatywnego zawsze wtedy, kiedy dochodzi do pogorszenia obrazu radiologicznego. W codziennej praktyce posługujemy się specjalnymi kryteriami (RECIST) w celu określenia odpowiedzi nowotworu na leczenie. Progresję stwierdzamy wówczas, jeśli suma najdłuższych wymiarów zmian jest większa o co najmniej 20% od najlepszej odpowiedzi lub zawsze wtedy, kiedy pojawia się co najmniej jedna nowa zmiana przerzutowa. Kryteria oceny odpowiedzi są dość skomplikowane, dlatego określa ją zawsze radiolog lub onkolog – na podstawie wyniku badań obrazowych.

Ścieżkę pacjenta przygotowała

Kierownik Oddziału Onkologii Klinicznej z Pododdziałem Dziennej Chemioterapii Wielkopolskiego Centrum Pulmonologii i Torakochirurgii im. Eugenii i Janusza Zeylandów w Poznaniu.

dr n. med Katarzyna Stencel Onkolog kliniczny
Autoryzowane przez Radę Naukową

Schematy leczenia

Poniżej znajdziesz informacje dotyczące metod leczenia wznowy lub progresji, zależące od Twojego typu raka płuca.

Drobnokomórkowy Zwiń Rozwiń

Wybierz czas jaki minął od zakończenia leczenia?

W przypadku wznowy raka drobnokomórkowego po leczeniu radykalnym lub progresji choroby po leczeniu paliatywnym I linii decyzje terapeutyczne będą zależały od czasu jaki upłynął od zakończenia leczenia i są zawsze podejmowane indywidualnie. Jeśli wznowa/progresja następuje w krótkim czasie (< 3 miesięcy od zakończenia chemioterapii) lekarz prawdopodobnie zakwalifikuje Cię do chemioterapii wg schematu CAV (cyklofosfamid, adriamycyna, winkrystyna) lub do chemioterapii topotekanem.

W przypadku wznowy raka drobnokomórkowego po leczeniu radykalnym lub progresji choroby po leczeniu paliatywnym I linii decyzje terapeutyczne będą zależały od czasu jaki upłynął od zakończenia leczenia i są zawsze podejmowane indywidualnie. Jeśli ten czas jest dość długi (> 3 mc) od zakończenia chemioterapii opartej na pochodnych platyny, lekarz może zakwalifikować Cię do ponownej terapii pochodną platyny.

Niedrobnokomórkowy Zwiń Rozwiń

Wybierz podtyp histopatologiczny:

Pembrolizumab -> progresja choroby Zwiń Rozwiń

W przypadku progresji choroby, jeśli lekarz nie stwierdzi przeciwwskazań powinien cię zakwalifikować do standardowej chemioterapii opartej na pochodnych platyny:

Karboplatyna AUC 6 ml*min/ml w dniu 1. lub cisplatyna w dawce 75 mg/m2 w dniu 1. w połączeniu z drugim cytostatykiem np. gemcytabina, winorelbina, paklitaksel. Najczęściej stosuje się 4-6 cykli leczenia

lub

Pembrolizumab -> progresja choroby -> chemioterapia z platyną -> progresja choroby Zwiń Rozwiń

W przypadku kolejnej progresji choroby, jeśli lekarz nie stwierdzi przeciwwskazań może cię zakwalifikować do standardowej chemioterapii drugiej linii i wtedy otrzymasz docetaksel dożylnie w dawce 75 mg/m2 co 21 dni.

lub

Przeciwwskazania do immunoterapii/ brak możliwości oznaczenia statusu ekspresji PD-L1 -> chemioterapia -> progresja choroby Zwiń Rozwiń

W przypadku gdy nie stosowano u ciebie immunoterapii w pierwszej linii leczenia wraz z chemioterapia, a lekarz nie stwierdzi przeciwwskazań, może Cię zakwalifikować do immunoterapii w drugiej lub kolejnej linii leczenia. Wówczas nie jest konieczne oznaczenie statusu ekspresji PD-L1. Możesz otrzymać jeden z dwóch leków:

  • niwolumab w dawce 240 mg dożylnie co 2 tygodnie do progresji choroby, nieakceptowalnej toksyczności lub wycofania zgody na leczenie
  • atezolizumab w dawce 840 mg dożylnie co 2 tygodnie, 1200 mg dożylnie co 3 tygodnie lub 1680 mg dożylnie co 4 tygodnie do progresji choroby, nieakceptowalnej toksyczności lub wycofania zgody na leczenie

Wybierz zaburzenie:

Wybierz inhibitor, którym byłeś dotychczas leczony:

W przypadku progresji choroby u chorych leczonych inhibitorem I generacji (kryzotynibem) lekarz prawdopodobnie zakwalifikuje cię do leczenia inhibitorem II generacji:

  • alektynib w dawce 600 mg dwa razy na dobę
  • brygatynib w dawce 90 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie 180 mg na dobę
  • cerytynib w dawce 450 mg/dobę

UWAGA! W niektórych przypadkach, zwłaszcza jeżeli progresja choroby ogranicza się do powstanie jednego/kilku nowych przerzutów (np. w kościach) i nie masz żadnych objawów klinicznych z tym związanych, lekarz może zadecydować o leczeniu miejscowym (radioterapia) nowych ognisk i kontynuacji leczenia preparatem, który dotychczas otrzymywałeś.

Jeżeli w w pierwszej linii leczenia otrzymywałeś któryś z inhibitorów II generacji (alektynib, brygatynib, cerytynib), a lekarz nie stwierdzi przeciwwskazań prawdopodobnie w przypadku progresji choroby, zakwalifikuje Cię do terapii inhibitorem III generacji i otrzymasz:

  • Lorlatynib w dawce 100 mg doustnie raz na dobę

UWAGA! W niektórych przypadkach, zwłaszcza jeżeli progresja choroby ogranicza się do powstanie jednego/kilku nowych przerzutów (np. w kościach, ośrodkowym układzie nerwowym czy nadnerczu) i nie masz żadnych objawów klinicznych z tym związanych, lekarz może zadecydować o leczeniu miejscowym (radioterapia) nowych ognisk i kontynuacji leczenia preparatem, który dotychczas otrzymywałeś.

W przypadku kolejnej progresji choroby, w przypadku kiedy zostaną już wyczerpane możliwości leczenia celowanego, a lekarz nie stwierdzi przeciwwskazań powinien cię zakwalifikować do standardowej chemioterapii opartej na pochodnych platyny i najczęściej będzie to:

Karboplatyna AUC 6 ml*min/ml w dniu 1. lub cisplatyna w dawce 75 mg/m2 w dniu 1. W skojarzeniu z pemetreksedem w dawce 500 mg/m2 w dniu 1. każdego 21-dniowego cyklu z możliwością leczenia podtrzymującego pemetreksedem w dawce 500 mg/m2 w dniu 1. każdego 21-dniowego cyklu do progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności.

UWAGA! W niektórych przypadkach, zwłaszcza jeżeli progresja choroby ogranicza się do powstanie jednego/kilku nowych przerzutów (np. w kościach, ośrodkowym układzie nerwowym czy nadnerczu) i nie masz żadnych objawów klinicznych z tym związanych, lekarz może zadecydować o leczeniu miejscowym (radioterapia) nowych ognisk i kontynuacji leczenia preparatem, który dotychczas otrzymywałeś.

W przypadku kolejnej progresji choroby, kiedy zostaną już wyczerpane możliwości leczenia celowanego, a lekarz nie stwierdzi przeciwwskazań powinien cię zakwalifikować do standardowej chemioterapii opartej na pochodnych platyny i najczęściej będzie to:

Karboplatyna AUC 6 ml*min/ml w dniu 1. lub cisplatyna w dawce 75 mg/m2 w dniu 1. W skojarzeniu z pemetreksedem w dawce 500 mg/m2 w dniu 1. każdego 21-dniowego cyklu z możliwością leczenia podtrzymującego pemetreksedem w dawce 500 mg/m2 w dniu 1. każdego 21-dniowego cyklu do progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności

Wybierz inhibitor, którym byłeś dotychczas leczony:

W przypadku progresji choroby u chorych leczonych inhibitorem I (erlotynib, gefitynib) lub II generacji (afatynib, dakomitynib) lekarz powinien zaproponować ci ponowne pobranie materiału histologicznego celem poszukiwania mutacji oporności (mutacja T790M w genie EGFR) – może to być materiał uzyskany drogą bronchoskopii lub biopsja gruboigłowa zmiany przerzutowej. W przypadku kiedy nie ma możliwości pobrania „świeżego” materiału tkankowego lub nie wyrażasz na to zgody, lekarz może zaproponować ci poszukiwanie tej mutacji z krążącego wolnego DNA uwolnionego z komórek nowotworowych do krwi obwodowej (ang. circulating free DNA, cfDNA). W tym celu lekarz powinien zaproponować ci pobranie krwi i przeprowadzenie tego badania, pamiętaj jednak iż ma ono nieco mniejszą wartość niż badanie przeprowadzone z tkanki nowotworowej. Mutacja T790M występuje u około 60% chorych leczonych w pierwszej linii inhibitorami I lub II generacji.

Wybierz status mutacji T790M:

Jeżeli zostanie u ciebie wykryta mutacja oporności, a lekarz nie stwierdzi przeciwwskazań, powinien zaproponować ci leczenie inhibitorem III generacji, ozymertynibem doustnie w dawce dobowej 80 mg.

UWAGA: w badaniach klinicznych wykazano, iż u chorych z mutacją w genie EGFR immunoterapia nie wiąże się z poprawą rokowania, dlatego nie powinna być ona ujęta w twoim planie leczenia.

Jeśli nie zostanie u ciebie wykryta mutacja T790M i lekarz nie stwierdzi przeciwwskazań, powinien cię zakwalifikować do standardowej chemioterapii opartej na pochodnych platyny i najczęściej będzie to:

Karboplatyna AUC 6 ml*min/ml w dniu 1. lub cisplatyna w dawce 75 mg/m2 w dniu 1. W skojarzeniu z pemetreksedem w dawce 500 mg/m2 w dniu 1. każdego 21-dniowego cyklu z możliwością leczenia podtrzymującego pemetreksedem w dawce 500 mg/m2 w dniu 1. każdego 21-dniowego cyklu do progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności.

UWAGA: w badaniach klinicznych wykazano, iż u chorych z mutacją w genie EGFR immunoterapia nie wiąże się z poprawą rokowania, dlatego nie powinna być ona ujęta w twoim planie leczenia.

Jeśli lekarz nie stwierdzi przeciwwskazań, powinien cię zakwalifikować do standardowej chemioterapii opartej na pochodnych platyny i najczęściej będzie to:

Karboplatyna AUC 6 ml*min/ml w dniu 1. lub cisplatyna w dawce 75 mg/m2 w dniu 1. W skojarzeniu z pemetreksedem w dawce 500 mg/m2 w dniu 1. każdego 21-dniowego cyklu z możliwością leczenia podtrzymującego pemetreksedem w dawce 500 mg/m2 w dniu 1. każdego 21-dniowego cyklu do progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności.

UWAGA: w badaniach klinicznych wykazano, iż u chorych z mutacją w genie EGFR immunoterapia nie wiąże się z poprawą rokowania, dlatego nie powinna być ona ujęta w twoim planie leczenia UWAGA!!! Inną opcją postępowania terapeutycznego jest udział w badaniu klinicznym, które może dać szansę na bardziej nowoczesne i skuteczniejsze leczenie.

Jeśli dotychczas byłeś poddany immunoterapii w monoterapii, chemioimmunoterapii lub chemioterapii, a wykryto u Ciebie mutacje G12C w genie KRAS, lekarz może zakwalifikować Cię do leczenia celowanego sotorasibem w dawce 960 mg na dobę. Do leczenia sotorasibem kwalifikują się także chorzy, którzy przebyli wcześniej 2 linie leczenia (np. immunoterapia i chemioterapia, dwie linie chemioterapii, chemioimmunoterapię oraz chemioterapię).

Leczenie prowadzi się w sposób ciągły do progresji choroby, nieakceptowalnej toksyczności lub wycofania zgody chorego na leczenie. 

Lekarz może zadecydować o wyborze innego, bardziej optymalnego schematu leczenia i czasu trwania terapii

Pembrolizumab -> progresja choroby Zwiń Rozwiń

W przypadku progresji choroby, jeśli lekarz nie stwierdzi przeciwwskazań powinien cię zakwalifikować do standardowej chemioterapii opartej na pochodnych platyny:

Karboplatyna AUC 6 ml*min/ml w dniu 1. lub cisplatyna w dawce 75 mg/m2 w dniu 1. W skojarzeniu z pemetreksedem w dawce 500 mg/m2 w dniu 1. każdego 21-dniowego cyklu z możliwością leczenia podtrzymującego pemetreksedem w dawce 500 mg/m2 w dniu 1. każdego 21-dniowego cyklu do progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności.

lub

Pembrolizumab -> progresja choroby -> chemioterapia z platyną -> progresja choroby Zwiń Rozwiń

W przypadku kolejnej progresji choroby, jeśli lekarz nie stwierdzi przeciwwskazań może cię zakwalifikować do standardowej chemioterapii drugiej linii i wtedy otrzymasz docetaksel dożylnie w dawce 75 mg/m2 co 21 dni.
Jeśli chorujesz na raka gruczołowego, a lekarz nie stwierdzi przeciwwskazań, oprócz docetakselu możesz otrzymać dodatkowo lek antyangiogenny nintedanib doustnie 200 mg dwa razy na dobę w dniach 2-21 każdego cyklu. Jeśli lekarz zdecyduje o zakończeniu leczenia docetakselem (najczęściej po 4-6 cyklach) może nadal stosować u ciebie leczenie podtrzymujące nintedanibem w dawce 200 mg dwa razy na dobę.

lub

Przeciwwskazania do immunoterapii/ brak możliwości oznaczenia statusu ekspresji PD-L1 -> chemioterapia -> progresja choroby Zwiń Rozwiń

W przypadku gdy nie stosowano u ciebie immunoterapii w pierwszej linii leczenia wraz z chemioterapią, a lekarz nie stwierdzi przeciwwskazań, może Cię zakwalifikować do immunoterapii w drugiej linii leczenia. Wówczas nie jest konieczne oznaczenie statusu ekspresji PD-L1. Możesz otrzymać jeden z dwóch leków:

  • niwolumab w dawce 240 mg dożylnie co 2 tygodnie do progresji choroby, nieakceptowalnej toksyczności lub wycofania zgody na leczenie
  • atezolizumab w dawce 1200 mg dożylnie co 3 tygodnie do progresji choroby, nieakceptowalnej toksyczności lub wycofania zgody na leczenie
Pamiętaj!

W przypadku wyczerpania możliwości terapeutycznych lub na każdym etapie choroby (szczególnie przy stwierdzeniu progresji choroby) dopytaj swojego lekarza o możliwość leczenia w ramach badania klinicznego.

Potrzebujesz pomocy? Skorzystaj z naszej INFOLINII – tel. 22 105 55 30 od poniedziałku do piątku w godz. 17:00-19:00

W naszej infolinii dla pacjentek i pacjentów onkologicznych oraz ich rodzin pracują osoby z odpowiednim przygotowanym psychologicznym i merytorycznym – pomogą Ci rozwiązać różne problemy. W środy możesz skorzystać z porad interwentki kryzysowej, w czwartki i w piątki – również dietetyczki. Od wtorku do czwartku (w godz. 17:00-20:00) dyżuruje także koordynator onkologiczny.

Przekaż nam 1.5% podatku

Jeśli masz ochotę nam pomóc, możesz przekazać nam 1,5% z podatku.
Przekaż 1.5% podatku

Infolinia 22 105 55 30

(pon. - pt, 17.00 - 19.00)