wprowadzenie

Ostatnia aktualizacja: 21 lutego 2024

Nawrót/wznowa raka nerki

Nawrót raka nerki, tak jak innych nowotworów, może przyjąć postać wznowy miejscowej, przerzutów odległych (np. w płucach, kościach, mózgu, wątrobie) lub wystąpić w obu postaciach jednocześnie. Bardzo rzadko dochodzi do wznowy miejscowej (w nerce, z której wcześniej usunięto guz).

Przyjmujemy, że nawrót choroby w czasie 1 roku od operacji nerki traktujemy jako wczesny i jest to cecha niekorzystna, traktowana jako jeden z czynników niekorzystnego rokowania w skali IMDC.

Skala IMDC (International Metastatic Renal Cell Carcinoma Detabase)

  1. Stan ogólnej sprawności <80% według skali Karnofskiego
  2. Czas od rozpoznania do rozsiewu choroby < 1 roku
  3. Stężenie hemoglobiny < dolnej granicy normy (<12,0 g/dl)
  4. Poziom płytek krwi > górnej granicy normy
  5. Poziom granulocytów obojętnochłonnych > górnej granicy normy
  6. Stężenie skorygowanego poziomu wapnia > 10,2 g/dl

Do grupy o dobrym rokowaniu zaliczani są chorzy z nieobecnością któregokolwiek z czynników ryzyka, do grupy o pośrednim rokowaniu pacjenci z obecnością 1-2 czynników, a chorzy z 3-6 czynnikami należą do grupy o niekorzystnym rokowaniu.

Natomiast nawrót choroby po czasie 1 roku traktowany jest jako późny i im później wystąpi, tym ma mniej niekorzystny charakter i znaczenie. Stąd chory po pierwotnej operacji powinien być poddany systematycznej kontroli w postaci powtarzanych okresowo badań obrazowych przez przynajmniej 5 lat:

  • USG jamy brzusznej
  • tomografia jamy brzusznej
  • zdjęcie klatki piersiowej lub tomografia klatki piersiowej.

Rodzaj i częstość badań kontrolnych zależą od oceny klinicznej choroby i w miarę zwiększania ryzyka nawrotu choroby przewiduje częstsze i bardziej rozbudowane badania, w tym przede wszystkim obrazowanie przy wykorzystaniu tomografii komputerowej.

Ścieżkę pacjenta przygotował

Pracuje w Klinice Ginekologii Onkologicznej w Narodowym Instytucie Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie – Państwowym Instytucie Badawczym w Warszawie, na oddziale zachowawczym.

dr n. med. Magdalena Kowalska specjalista ginekologii onkologicznej

Schematy leczenia

Leczenie wznowy/nawrotu raka nerki ma taki sam kształt i charakter, jak w przypadku leczenia pierwszorazowego. Pacjenci, u których doszło do wznowy miejscowej, poddawani są leczeniu chirurgicznemu (piszemy o nim na stronie poprzedniej). Jeśli zabieg chirurgiczny jest przeciwwskazany, stosuje się leczenie systemowe.

Leczenie systemowe w przypadku nawrotu raka nerki Zwiń Rozwiń

Wybierz stopień rokowania:

Pacjenci z dobrym rokowaniem mogą zostać zakwalifikowania do leczenia sunitynibem lub pazopanibem. Należą one do inhibitorów kinaz tyrozynowych (TKI), mają podobną, lecz nieco odmienną, skuteczność i tolerancję, a wybór leku zależy od decyzji i preferencji zarówno lekarza i pacjenta. Wśród leczonych obserwuje się grupę pacjentów z wieloletnią i dobrą odpowiedzią na leczenie (long responders), którzy stanowią około 15-20% wszystkich leczonych. Warunkiem zakwalifikowania chorego do tej grupy klinicznej jest osiągniecie, według różnych kryteriów, przynajmniej dwu- lub trzykrotności mPFS (Progression Free Survival).

Sunitynib stosowany jest w początkowej dawce 50 mg/dobę przez 4 tygodnie, po czym następują 2 tygodnie przerwy, stąd czas trwania jednego cyklu wynosi 6 tygodni. W przypadkach wystąpienia powikłań możliwa jest redukcja dawki leku do 37,5 mg, a następnie do 25 mg/dobę. U chorych przyjmujących lek długotrwale możliwa jest zmiana dawkowania ze schematu 4/2 na schemat 2/1 (dwa tygodnie przyjmowania leku i tydzień przerwy), co utrzymuje intensywność prowadzonej terapii, ale przyczynia się do zmniejszenia nasilenia większości działań ubocznych.

Pazopanib stosowany jest w początkowej dawce 800 mg/dobę podawanej w sposób ciągły. W przypadkach wystąpienia powikłań możliwa jest redukcja dawki leku każdorazowo o 200 mg do najmniejszej dawki 200 mg/dobę.

Chorzy z pośrednim i złym rokowaniem kwalifikowani są do terapii z zastosowaniem podwójnej immunoterapii w postaci Ipilimumamb + Nivolumab lub z zastosowaniem Kabozantynibu.

Ipilimumab+Niwolumab podawane są na początku łącznie przez 4 kolejne cykle w rytmie co 3 tygodnie, a następnie kontynuowane jest samodzielne podawanie niwolumabu w rytmie co 14 lub 28 dni (preferowane). W przypadku działań ubocznych dawka leków nie ulega redukcji, ale możliwe jest wydłużenie przerwy między podaniami do 12 tygodni.

Kabozantynib stosowany jest w początkowej dawce 60 mg/dobę podawanej w sposób ciągły. W przypadkach wystąpienia powikłań możliwa jest redukcja dawki leku każdorazowo o 20 mg do najmniejszej dawki 20 mg/dobę.

Pamiętaj!

W przypadku wyczerpania możliwości terapeutycznych lub na każdym etapie choroby (szczególnie przy stwierdzeniu progresji choroby) dopytaj swojego lekarza o możliwość leczenia w ramach badania klinicznego.

Potrzebujesz pomocy? Skorzystaj z naszej INFOLINII – tel. 22 105 55 30

W naszej infolinii dla pacjentek i pacjentów onkologicznych oraz ich rodzin, pracują osoby z odpowiednim przygotowanym psychologicznym i merytorycznym – pomogą Ci rozwiązać różne problemy. W środy możesz skorzystać z porad coacha kryzysowego, we czwartki i w piątki – również dietetyczki. Dzwoń od poniedziałku do piątku w godz. 17:00 – 19:00, tel. 22 105 55 30

Przekaż nam 1.5% podatku

Jeśli masz ochotę nam pomóc, możesz przekazać nam 1,5% z podatku.
Przekaż 1.5% podatku

Infolinia 22 105 55 30

(pon. - pt, 17.00 - 19.00)